Gullpensillinn, Listasafn Reykjavíkur

Í ritverkinu Pólis (Ríkið) sakar gríski heimspekingurinn Platón listmálara um að leiða athygli fólks frá raunveruleikanum með því að búa til eftirlíkingar (mimesis).  Taldi Platón að útlit hluta væri báglegur staðgengill fyrir eðli þeirra.  Síðan á dögum Platóns hefur bæði nálgun okkar við raunveruleikann og málverkið tekið ýmsum breytingum og þótt oft megi sjá eftirlíkingu af hlut eða náttúrufyrirbæri í samtímamálveki er nokkuð víst að önnur hugmynd liggur þar að baki en bara eftiröpun.  Málarlist er skapandi vísindi, ekki ólík gullgerðarlist (alchemy) sem var viðurkennd fræði á miðöldum og allt til 18. aldarinnar.  Gullgerðarmenn leituðust við að breyta ódýrum málmi í gull, en gullið var talið æðra öðrum efnum og því sem næst guðlegs eðlis.  Líkt og gullgerðarmenn miðalda fæst listmálarinn við umbreytingu efnis.  Hannn breytir þó ekki eðli efnisins eins og gullgerðarmenn vildu gera, heldur setur hann það í huglægt (og/eða myndrænt) samhengi og breytir þannig gildi þess.